Telepen to liniowy (1D) kod kreskowy opracowany w 1972 roku w Wielkiej Brytanii przez George'a Simsa z firmy SB Electronic Systems. Koduje wszystkie 128 znaków ASCII – cyfry, wielkie i małe litery oraz znaki specjalne – a w trybie numerycznym zapisuje cyfry parami, więc ciągi liczb zajmują w nim mało miejsca.
Telepen jest popularny przede wszystkim w brytyjskich bibliotekach i uczelniach. Poniżej wyjaśniamy, jak jest zbudowany i gdzie go spotkasz. Inne standardy porównujemy w przewodniku po tym, czym są kody kreskowe.
W tym artykule omówimy:
Co to jest Telepen?
Telepen to kod o zmiennej długości, który działa w dwóch trybach:
- alfanumerycznym (ASCII) – każdy znak ASCII od 0 do 127 to jeden znak kodu,
- numerycznym – jeden znak kodu zapisuje dwie cyfry, więc kod liczbowy jest o połowę krótszy.
Pełny zestaw ASCII w zwykłych znakach – bez znaków przełączających – był w latach 70. rzadkością. Dzięki temu w jednym kodzie można zapisać np. numer czytelnika razem z literami oznaczającymi oddział biblioteki.
Czy wiesz, że...
- Telepen powstał w 1972 roku w Wielkiej Brytanii i do dziś jest tam jednym ze standardów bibliotecznych.
- Każdy znak Telepen ma tę samą szerokość – 16 modułów – niezależnie od tego, jaki znak ASCII zapisuje.
- Znak kontrolny Telepen liczy się modulo 127, czyli w zakresie całego zestawu ASCII.
Budowa kodu Telepen
- Znak startu i znak stopu – dwa różne, stałe znaki. Po nich czytnik rozpoznaje, gdzie kod się zaczyna i w którą stronę go czyta.
- Dane – każdy znak ma szerokość 16 modułów i składa się z wąskich i szerokich kresek oraz przerw. Wzór znaku wynika z jego kodu ASCII z dodanym bitem parzystości, dzięki czemu czytnik wykryje wiele błędów odczytu pojedynczego znaku.
- Znak kontrolny – liczony modulo 127 z wartości ASCII wszystkich znaków danych. Pozwala wykryć błędny odczyt, ale go nie poprawia – Telepen nie ma korekcji błędów.
- Strefa ciszy – jasny margines po obu stronach kodu.
Zastosowanie kodu Telepen
Biblioteki i uczelnie
Najważniejsze zastosowanie Telepen to brytyjskie biblioteki publiczne i akademickie: kody na książkach i kartach czytelników. Wcześniej część z nich korzystała też z kodu Plessey. Pamiętaj, że to kod biblioteki, nadawany przez nią samą – wydawcy drukują na okładce kod ISBN, który identyfikuje tytuł, a nie konkretny egzemplarz.
Przemysł i dokumenty
Telepen używany jest także w brytyjskim przemyśle do oznaczania części i dokumentów. Poza Wielką Brytanią spotyka się go rzadko – zamiast niego wybiera się zwykle kod kreskowy 128 (Code 128), który również koduje pełny zestaw ASCII i jest obsługiwany przez każdy czytnik.
Jak odczytać Telepen?
Telepen odczyta czytnik kodów 1D albo 2D, który obsługuje tę symbologię – sprawdź to w specyfikacji, bo nie każde urządzenie ją ma, a w wielu jest fabrycznie wyłączona. W ustawieniach czytnika wybierasz też tryb: ASCII albo numeryczny.
Kod Telepen zrobisz za darmo – kreator kodów kreskowych HDWR ma Telepen (pełny zestaw ASCII) i od razu sprawdza go dekoderem.
Prowadzisz bibliotekę albo wypożyczalnię?
Sprzęt HDWR do kodów kreskowych – czytnik odczyta kody z książek i kart czytelników, a drukarka termiczna wydrukuje nowe etykiety bez tuszu i tonera.
Podsumowanie
Telepen to brytyjski kod z pełnym zestawem ASCII i trybem numerycznym, w którym jeden znak kodu zapisuje dwie cyfry. Ma znak kontrolny modulo 127 i różne znaki startu i stopu. Najczęściej spotkasz go w bibliotekach w Wielkiej Brytanii – w nowych systemach poza nimi lepiej wybrać Code 128.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google